بهروز نوعي پور

اشاره:

 مطلبي که در اين شماره مي‌خوانيد در حقيقت يک راهنماي تصميم‌گيري براي خريدن يا نخريدن يک دوربين SLR است. اگر به عکاسي ديجيتال علاقه‌منديد، پول کافي داريد و مايليد يکي از انواع SLR را بخريد اما مردد هستيد که چه مدلي را انتخاب کنيد يا اصولا چه دلايلي وجود دارد که يک مدل SLR را به يک دوربين ديجيتال معمولي ترجيح دهيد، آنگاه اين مقاله مي‌تواند شما را در اين تصميم‌گيري ياري دهد.

خبرهاي بد درباره SLR

معمولا مرسوم است که در اينگونه مقالات ابتدا از مزاياي چيزي صحبت کنند و آنگاه که به قدر کافي درباره محاسنش گفتند، کمي هم در حاشيه از معايبش بگويند. در اينجا مي‌خواهيم سنت شکني کنيم و ته دلتان را خالي کنيم! واقعيت اين است که دوربين‌هاي SLR براي همه افراد بهترين گزينه نيستند. اگر شما يک عکاس حرفه‌اي باشيد، بديهي است که انواع دوربين‌هاي ديجيتال SLR بهترين گزينه براي شما هستند. اما ممکن است چنين داعيه‌اي نداشته باشيد. بنابراين اگر فقط يک علاقه‌مند عکاسي ديجيتال هستيد و مي‌خواهيد بهترين مدل ممکن را انتخاب کنيد، هيجان زده نشويد و از انتخاب مدل‌هايي که به کار شما نمي‌آيد اجتناب کنيد. اجازه بدهيد براي روشن‌تر شدن موضوع تعدادي از معايب دوربين‌هاي SLR را براي آندسته از کساني که نمي‌خواهند عکاس حرفه‌اي باشند مرور کنيم.

1ـ عکس دوربين SLR هميشه هم بهتر نيست

غالبا تصور مي‌شود که هرچه پول بيشتري بابت دوربين بدهيم، عکس‌هاي بهتري گيرمان مي‌آيد. واقعيت غير از اين است. يکي از مهمترين ويژگي‌هايي که در دوربين‌هاي SLR کم رنگ مي‌شود مد Auto است. به طور کلي دوربين‌هاي ديجيتال در چند زمينه مي‌توانند از سيستم اتوماتيک استفاده کنند که مهمترين آنها عبارتند از: فوکوس خودکار، تنظيم خودکار سرعت شاتر، تنظيم خودکار اندازه ديافراگم، حساسيت ISO خودکار، تنظيم خودکار نور فلاش و بالانس خودکار ميزان نور و تعادل رنگ سفيد.
فوکوس خودکار در خيلي از دوربين‌هاي SLR موجود است و حتي بهتر هم عمل مي‌کند اما در زمينه تنظيم خودکار سرعت شاتر و اندازه ديافراگم، دوربين‌هاي SLR مزيتي نسبت به دوربين‌هاي نيمه‌حرفه‌اي ندارند زيرا SLR اصولا براي تنظيم دستي پارامترهاي عکاسي ساخته شده‌است. علاوه بر اين، گزينه تنظيم اتوماتيک ISO در برخي مدل‌هاي SLR غايب است و خودتان بايد تشخيص بدهيد که چه حساسيتي براي يک صحنه عکاسي مناسب است.
در زمينه بالانس خودکار ميزان نور و تعادل رنگ‌ها نيز دوربين SLR خيلي بهتر از مدل‌هاي نيمه حرفه‌اي عمل نمي‌کند. جان کلام اينکه دوربين‌هاي SLR نه ‌تنها کار اتوماتيک بيشتري انجام نمي‌دهند، بلکه حتي بخشي از مسووليت‌هايي که دوربين‌هاي ديجيتال نيمه‌حرفه‌اي پذيرفته‌اند را نيز به عکاس واگذار مي‌کنند. نتيجه اينکه کيفيت عکس دوربين (از اين نظر) يا در حد همان دوربين‌هاي نيمه‌حرفه‌اي و يا تابعي از مهارت عکاس است. اگر شما يک عکاس حرفه‌اي باشيد نتيجه بهتر از آب در مي‌آيد، در غير اينصورت نتيجه حتي ممکن است ضعيف‌تر هم باشد.
به اين چند مورد بايد زوم الکترومکانيکي را هم اضافه کرد. قابليت اخير به شما اجازه مي‌دهد با فشردن روي يک دکمه الکترونيکي دوحالته (معمولا چپ و راست) ميزان بزرگنمايي لنز را کم و زياد و تصوير را عقب و جلو ببريد. اين مزيت از آنجا حاصل مي‌شود که لنز دوربين‌ ديجيتال معمولي، ثابت است. بنابراين براي سازنده دوربين اين امکان وجود دارد که به صورت الکترومکانيکي امکان تغيير بزرگنمايي لنز را در اختيارتان قرار دهد. دوربين‌هاي SLR در اکثر موارد فاقد چنين قابليتي هستند زيرا لنز آنها قابل تعويض است. نتيجه اينکه خودتان بايد با دست و به صورت مکانيکي لنز را بچرخانيد تا به بزرگنمايي مطلوب دست پيدا کنيد. اين کار براي عکاسان حرفه‌اي لذت بخش‌ است زيرا مي‌توانند کادر خود را دقيق‌تر انتخاب کنند، اما براي افراد غير حرفه‌اي که به دکمه بزرگنمايي عادت کرده‌اند، اين يک تغيير عادت است که شايد دلچسب هم نباشد.

2ـ اغلب دوربين‌هاي SLR روي LCD پيش‌نمايش ندارند

کاربرد صفحه LCD دوربين‌هاي SLR يکي ديگر از مواردي است که معمولا موجب دلخوري عکاسان آماتور مي‌شود. صفحه LCD دوربين‌هاي ديجيتالي معمولي دو مزيت مهم دارد که در اغلب دوربين‌هاي ديجيتالي SLR‌ موجود نيست. نخست اينکه صفحه LCD در دوربين‌هاي SLR پيش نمايش ندارد. يعني صحنه‌اي که مي‌خواهيد از آن عکس بگيريد را نشانتان نمي‌دهد و بايد از منظره‌ياب يا Viewfinder به صحنه نگاه کنيد. صفحه نمايش در اين دوربين‌ها قبل از عکاسي فقط به درد تنظيم پارامترهاي عکاسي مي‌خورد نه بيشتر، هرچند که عکس گرفته شده را پس از ثبت روي حافظه دوربين مي‌توانيد از طريق اين LCD تماشا کنيد. دوم اينکه، صفحه LCD دوربين‌هاي ديجيتالي SLR  ثابت است و حفاظ پلاستيکي ندارد و قابل چرخش نيست. اين درست بر خلاف ويژگي دوربين‌هاي ديجيتالي معمولي، خصوصا دوربين‌هاي خانگي ساخت شرکت کانن است که صفحه LCD آنها قابل چرخش است. چرخش صفحه LCD امکان عکس‌برداري در زواياي دشوار را فوق العاده آسان مي‌کند. مثلا اگر در ميان انبوهي از جمعيت که به تماشاي يک رژه يا يک کارناوال يا مراسم استقبال از يک هنرپيشه يا ورزشکار مشهور آمده‌اند، گير افتاده‌ايد و قدتان چندان بلند نيست، مي‌توانيد دستتان را بلند کنيد و بالاي سرتان بگيريد و در حالي که دوربين را به سوي سوژه گرفته‌ايد، خودتان از پايين به تصوير پيش نمايش LCD نگاه کنيد. در چنين شرايطي عکاسي با دوربين SLR غير ممکن است زيرا LCD‌ آن پيش نمايش ندارد و بايد چشمتان را به منظره‌ياب بچسبانيد. ضمن اينکه LCD اين دوربين‌ها ـ که معمولا هم بزرگتر از دوربين‌هاي معمولي است ـ حفاظ پلاستيکي ندارد و اگر بي احتياطي کنيد خش بر مي‌دارد و کدر مي‌شود يا ممکن است در اثر برخورد ناگهاني با يک شيء بشکند.

3ـ لنز همراه دوربين‌هاي SLR چندان قوي نيست

خبر بد ديگري که بايد بدانيد، ضعيف بودن لنز همراه دوربين‌هاي SLR است. اصولا قرار نيست وقتي يک دوربين ديجيتالي SLR مي‌خريد، لنز هم داشته باشد! اين موضوع براي عکاسان آماتور کمي عجيب است ولي حقيقت دارد. علت اينست که بهايي که بابت دوربين مي‌پردازيد بهاي بدنه و سيستم الکترونيکي دوربين است نه لنز. فرض بر اين است که عکاس خودش بعدا بنا به تشخيص و نيازش لنز مناسب کارش را خواهد خريد. قيمت لنزهاي حرفه‌اي دست کم بالاي 500 هزار تومان قيمت دارند. اما اخيرا در بعضي مدل‌هاي SLR که اصطلاحا Entry Level ناميده مي‌شوند و براي عکاسان آماتور به بازار عرضه شده‌اند، يک لنز معمولي نيز در بسته بندي دوربين وجود دارد تا خريدار شوکه نشود. اين در واقع يک هديه و اشتانتيون است ولي اولا اين لنز قوي نيست و حتي با قدرت بزرگنمايي لنز دوربين‌هاي غير SLR و نيمه‌حرفه‌اي نيز قابل مقايسه نيست. ثانيا وقتي دوربين SLR مي‌خريد بايد حواستان باشد که مشکل شناخت انواع لنز نيز به مشکل شناخت انواع دوربين ديجيتال اضافه مي‌شود و شما بايد هر دو مشکل را با هم حل کنيد.
اين وضعيت را به گونه ديگري هم مي‌شود تفسير کرد. در حقيقت وقتي دوربين ديجيتالي SLR مي‌خريد ديگر خبري از پارامتر "زوم اپتيکال" يا "زوم ديجيتال" نيست و يا اهميت چنداني ندارد. اين دو پارامتر فقط هنگامي قابل توجه‌اند که لنز دوربين شما ثابت باشد. آنچه که ميزان بزرگنمايي دوربين شما را تعيين مي‌کند لنزي است که خودتان مي‌خريد و اين موضوع مستقل از مدل دوربين SLR شما است. مشکل ديگري که اين وضعيت برايتان به‌وجود مي‌آورد اينست که لنز همراه بسته بندي دوربين SLR اصولا يک لنز زوم نيست. بنابراين دامنه قابل پوشش توسط لنز چندان بلند نيست. يعني نمي‌توانيد سوژه هايي در فواصل خيلي دور شکار کنيد و عکس‌هاي کلوزآپ (نماي نزديک) هم نمي‌توانيد بگيريد و براي هر يک از اين حالت‌ها بايد يک لنز مخصوص داشته باشيد. يک لنز تله براي فواصل دور، يک لنز کلوزآپ براي نماي نزديک و يک لنز معمولي براي عکاسي عادي. البته لنزهاي ديگري هم موجودند. نتيجه اينکه، زندگي با دوربين SLR يعني شما هميشه مجبوريد دو سه عدد لنز همراهتان جابجا کنيد و يک لنز به تنهايي کارتان را راه نمي‌اندازد.

4ـ دوربين‌هاي SLR حجيم و سنگين هستند

دوربين‌هاي ديجيتالي SLR به سه دليل بزرگ و حجيم هستند: 1ـ ابعاد بزرگتر سنسور 2ـ قابل تعويض بودن لنز 3ـ سيستم مکانيکي و نوري داخل بدنه دوربين که همان مکانيزم Single Lens Reflex يا SLR‌ را فراهم مي‌آورد.
کاربران خانگي معمولا از دوربين‌هاي بزرگ و حجيم خوششان نمي‌آيد و حوصله جابجا کردن چنين حجمي را ندارند. اگر شما هم جزو همين دسته از کاربران هستيد، نسبت به اين موضوع آگاه باشد.

5ـ گزينه‌هاي پيشرفته در SLR را استفاده نخواهيد کرد

سرانجام، يک نکته مهم درباره دوربين‌هاي SLR اينست که درباره ميزان کاربرد قابليت‌هاي پيشرفته دوربين براي خودتان تامل و تفکر کنيد. آيا واقعا اين قابليت‌ها به دردتان مي‌خورد؟ تجربه نشان داده‌است که بسياري از عکاسان آماتوري يا خانگي بيشتر قابليت‌هاي پيشرفته در دوربين‌هاي ديجيتالي غير SLR را رها مي‌کنند تا چه برسد به دوربين‌هاي SLR . بسياري از مردم به مد Auto بسنده مي‌کنند و سراغ تنظيمات دستي و پيشرفته نمي‌روند. اگر شما هم جزو همين دسته از افراد هستيد، چرا بي‌جهت چند صد هزار تومان بيشتر بابت قابليت‌هايي بپردازيد که به ندرت از آنها استفاده خواهيد کرد؟

مزاياي دوربين SLR

شايد با خواندن پاراگراف‌هاي فوق از خريدن يک دوربين SLR‌ دلسرد شده باشيد. به اين ترتيب واقعا مزيت دوربين‌هاي ديجيتالي SLR کدامند؟ چه توجيهي براي خريد آنها وجود دارد و چه برتري در آنها هستند که در دوربين‌هاي ديجيتالي معمولي نيست؟ اجازه بدهيد نگاهي به قابليت‌ها و مزاياي اصلي دوربين‌هاي SLR‌ بيندازيم.

1ـ سنسور قوي‌تر و بزرگ‌تر

اولين و مهم‌‌ترين موضوعي که مي‌توان درباره دوربين‌هاي SLR مطرح کرد، ابعاد بزرگتر سنسور آنهاست. درباره تاثير ابعاد سنسور قبلا در قسمت ششم همين سلسله مقالات صحبت کرده‌ايم که توجه شما را به آن جلب مي‌کنم. اما به طور خلاصه سنسور بزرگتر کيفيت عکس را به طور محسوسي بالا مي‌برد. بنابراين بين کيفيت عکس يک دوربين SLR هشت مگا پيکسلي و يک دوربين معمولي هشت مگاپيکسلي زمين تا آسمان تفاوت است. به ويژه اينکه سنسورهاي بزرگتر، ناحيه بزرگتري از تصوير را در فوکوس دارند و درنتيجه عکس شارپ‌تر، واضح تر و درخشان‌تر است، رنگ ها صحيح‌تر و متمايزترند و کنتراست نور طبيعي‌تر ثبت مي‌شود. همه اينها وقتي خودشان را نشان مي‌دهد که بخواهيد عکس‌هايتان در ابعادي بزرگتر از 10 در 10 سانتيمتر چاپ کنيد. بنابراين اگر دنبال فلسفه خريدن يک دوربين SLR مي‌گرديد، يکي از مهمترين دلايلش علاقه به چاپ عکس‌هاست. اگر در برنامه عکاسي شما چاپ آثارتان مهم است، واقعا به SLR‌ نياز داريد.

2ـ قابليت تعويض لنز

شايد مهمترين فلسفه وجودي دوربين‌هاي SLR قابليت تعويض لنز باشد. درست است که تعويض لنز براي عکاسان خانگي مايه عذاب است اما براي يک عکاس حرفه‌اي اين قابليت يعني رهايي از محدوديت، يعني آزادي، يعني امکان خلق تصاوير حيرت انگيز. به عنوان مثال هيچ وقت يک دوربين ديجيتال با لنز ثابت قادر نيست از منظره يک کوهستان يا يک دشت وسيع عکس شايسته‌اي بگيرد. اما يک لنز وايد مي‌تواند عظمت صحنه را که در پهناور بودن آن مستتر است، به خوبي ثبت کند. همچنين يک لنز تله مي‌تواند وقتي به دشت و صحرا مي‌رويد، نقاط دور دست و بکر را به آساني برايتان شکار کند.
عکاسي خبري و ورزشي اصولا بدون استفاده از لنزهاي قوي ممکن نيست. اين عکس‌هاي خيره کننده و جذاب از صحنه‌هاي بازي فوتبال تنها به کمک چنين لنزهايي امکان پذير است.

3ـ حساسيت ISO بالاتر

وقتي حساسيت ISO در دوربين بالا مي‌رود، به معني آن است که قدرت انعطاف دوربين در برابر شرايط  دشوار نوري بيشتر مي‌شود. شما هيچوقت نمي‌توانيد با يک دوربين ديجيتال معمولي از صحنه آتشبازي در آسمان شب عکس‌هاي زيبا و خيره کننده‌اي بگيريد. اگر امتحان کنيد ملاحظه خواهيد کرد که در اغلب موارد نتيجه بسيار بد و مايوس کننده خواهد بود. عکاساني که به شغل عکاسي به عنوان يک منبع درآمد نگاه مي‌کنند به چنين قابليتي نياز دارند. عکاسي هنري از محصولات يک شرکت، از نماي معابر و اتاق‌هاي داخل يک هتل، از دکوراسيون‌هاي طراحي شده توسط هنرمندان طراح، از چراغاني‌هاي يک خيابان به هنگام شب، از صحنه اجراي يک تاتر يا ارکستر موسيقي، از لحظه نيايش گروهي از مردم در يک مسجد يا کليسا و بسياري از صحنه‌هاي ديگر که وضعيت نور در آنها پيچيده و دشوار است، به حساسيت بالاي ISO‌ نياز دارد.

4ـ سرعت عمل بيشتر شاتر

يکي از کاربردهاي دوربين‌هاي SLR عکاسي سريع است. عکاسي سريع در خيلي از مواقع ضروري است. عکاسي خبري مثلا در شرايط جنگي يا وقوع حوادث غير مترقبه يا هنگام ورود مهمانان ويژه يک مراسم باشکوه به سرعت عمل بالاي شاتر نياز دارد. همچنين اغلب صحنه‌هاي ورزشي مانند مسابقات اتومبيلراني، ورزش‌هاي سريع و پرتحرک مانند دو، شنا، فوتبال، اسکي، بسکتبال، کشتي و بسيار ورزش‌هاي ديگر مستلزم عکسبرداري با شاتر سريع است.

5ـ استفاده از قابليت‌هاي پيشرفته

قابليت‌هاي پيشرفته در دوربين‌هاي ديجيتالي SLR‌ اگرچه ممکن است براي کاربران معمولي جذاب نباشند، اما براي عکاسان حرفه‌اي گاهي اوقات حياتي هستند. مثلا تنظيم صحيح بالانس نور سفيد (White Balance) مي‌تواند از نورپردازي غلط جلوگيري کند و يا در شرايط نوري خاص مانند صحنه غروب آفتاب يا طلوع خورشيد در کنار ساحل دريا يا در يک کوهستان پربرف، عکس‌هاي طبيعي، درخشان و خيره‌کننده‌اي حاصل کند. مثال ديگر از اين قابليت‌هاي پيشرفته، مد عکاسي B است که در اکثر دوربين‌هاي غير SLR‌ غايب است. به کمک اين حالت مي‌توانيد روزنه ديافراگرام را تا هر چند دقيقه يا ساعتي که مايليد باز نگاه دارد. به کمک اين قابليت مي‌توان از ستارگان آسمان عکس بگيريد و يا از تصوير اجسام در حال حرکت عکس‌هاي انتزاعي و هنري خلق کنيد.

اشاره
در اين مقاله با انواع اينگونه کارت‌ها که به کارت هوشمند معروفند آشنا خواهيد شد..

مقدمه
کارت‌هاي پلاستيکي در کشورهاي صنعتي ، قسمتي از زندگي روزمره مردم شده و مرتباً  نيز انواع جديدي از کارت‌ها به مردم پيشنهاد مي‌شود . از اين کارت‌ها براي مصارف گوناگوني مانند کارت شناسايي ، مجوز ورود ، دريافت و پرداخت پول و ...  استفاده مي‌شود.
کارت‌های هوشمند که در حال حاضر در دنيا بصورت گسترده‌اي فراگير شده‌اند اولين بار در سال  1968 توليد شد و ده سال بعد  بطور انبوه مورد استفاده قرار گرفت.
جدا از ويژگي‌های امنيتی و سهولت استفاده، کارت هوشمند راهی کارا و امن برای تجارت الکترونيکی و بهره‌گيری از خدمات به حساب مي‌مد و بدين ترتيب بود که کارت هوشمند در زندگی ميليون‌ها نفر وارد شد.

کارت هوشمند چيست؟
آيا کارت هوشمند همان کارت پلاستيکي است که در دستگاه‌های خودپرداز ATM (Automated Teller Machine ) بانک‌ها استفاده می‌شود؟
جواب اين سوال منفي است.  اينگونه کارت‌ها عموماً فقط يک کارت پلاستيکی هستند با يک نوار مغناطيسی که بر روی اين نوار اطلاعاتی ذخيره شده است.
 يک کارت هوشمند، واقعاً هوشمند است. اما سوالي که مطرح مي‌شود اينست که چه نيازي است که اين کارت‌ها هوشمند باشد؟

کارت‌های قديمي ‌ATM و کارت‌های ديگری که نوار مغناطيسی دارند امنيت را فراهم نمی‌کنند و  سخت‌افزاری در درون آنها تعبيه نشده است. آنها بيشتر مانند يک نوار صوتی هستند که امنيت زيادي ندارند.
اما در کارت‌هاي هوشمند ،‌ با استفاده از تراشه، امنيت به همراه سهولت در استفاده ، فراهم شده است.

شکل 1:نمونه متداول کارت‌های مغناطيسی در ايران

انواع کارت هوشمند از نظر عملکرد
کارت‌های هوشمند از نظر عملکرد به دو دسته‌ی "کارت‌های حافظه" و "کارت‌های ميکروپروسسوری" تقسيم مي‌شوند. گاهی اصطلاح کارت هوشمند فقط در مورد دسته‌ي دوم به کار مي‌رود.
کارت‌های اوليه‌ي کارت هوشمند، واقعاً هوشمند نبودند چرا که ميکروپروسسور نداشتند. اين کارت‌ها معمولا کارت حافظه ناميده مي‌شوند.
کارت حافظه قادرند اطلاعات محدودی را ذخيره کند. اين اطلاعات توسط نرم‌افزار دستگاه‌هاي کارت‌خوان ( host computer ) مي‌توانند قابل خواندن است.
بسته به نيازهای امنيتی، اطلاعات روی حافظه مي‌تواند محافظت شود که به اينگونه کارت‌ها، "کارت‌های حافظه‌ای محافظت شده" مي‌گويند. برای مثال برخی کارت‌های تلفن از اينگونه هستند و برای جلوگيری از عمل بارگذاری مجدد ( reload ) محافظت شده‌اند.
کارت‌های حافظه‌ای محافظت نشده در برخی کاربردها که نياز به امنيت نيست بکار برده مي‌شوند.

کارت‌های هوشمند واقعی ( کارت‌های ميکروپروسسوری ) داراي يک تراشه‌ي مدار مجتمع يا ICC (Integrated Circuit Chip ) هستند. اين تراشه معمولاً يک ميکروکنترلر با توان محاسبه‌اي محدود و دارای ورودی/ خروجی است و از نظر ابعاد مشابه کارت‌های نوار مغناطيسی است.

ادامه در ادامه مطلب

اگر آنلاين باشيد با Log Off کردن ارتباط شما قطع مي‌شود.
 ممکن است شما نيز تا کنون به فکر افتاده‌ايد که چگونه مي‌توان اين مورد را برطرف کرد.
 اما با اين دستور ساده شما اين اختيار را داريد تا بتوانيد آن را کنترل کنيد.
ابتدا رجيستري را باز کرده و به کليد داده شده برويد :

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\Winlogon\

سپس به دنبال مقدار KeepRASConnections بگرديد اگر پيدا نکرديد يک Value از نوع String و با نام بالا ايجاد کنيد و مقدار آن را برابر 1 قرار دهيد. براي اعمال تغييرات يک بار ويندوز را Log Off کنيد.
براي بازگرداندن تغييرات نيز مي‌توانيد مقدار بالا را صفر نماييد.